Season 1
اپیزود پنجم «خلوت» |سوگوارِ اراده‌مند
اپیزود چهارم «خلوت» | چطور از روایت خودمان مراقبت کنیم؟
اپیزود سه «خلوت» | مرزِ مراقبت از روایت خودمان
اپیزود دو «خلوت» | روایتِ سوگ
اپیزود یک «خلوت» | سوگ جمعی
بعضی فقدان‌ها انتخاب ما نیستند؛ اما شاید بتوانیم انتخاب کنیم با آنچه بر ما گذشته، چه کنیم. در این قسمت از «خلوت» درباره‌ی سوگوارِ اراده‌مند حرف می‌زنیم؛ درباره‌ی اینکه وقتی با سوگی روبه‌رو هستیم که انتخابش نکرده‌ایم، چطور می‌توانیم در کنار آن زندگی کنیم، تجربه‌مان را معنا کنیم و همچنان برای زندگی، انتخاب و عمل کردن جا داشته باشیم. از فراموش کردن حرف نمی‌زنیم. از این حرف می‌زنیم که روایت سوگمان را فقط از اتفاقات بیرونی، رسانه‌ها یا روایت دیگران نگیریم و اجازه بدهیم تجربه‌ی خودمان هم در ساختن این روایت سهم داشته باشد. شاید سوگ قرار نباشد از زندگی ما حذف شود. شاید بتوانیم آن را به بخشی از روایت زندگی‌مان تبدیل کنیم، بدون اینکه تمام روایت زندگی ما بشود. و شاید ادامه دادن، همیشه به معنای پشت سر گذاشتن سوگ نباشد؛ گاهی یعنی در کنار آن، همچنان اراده‌مند بمانیم؛ انتخاب کنیم، خلق کنیم، رابطه بسازیم، در جامعه حضور داشته باشیم و برای آینده و نسل بعد سهمی داشته باشیم. در دل سوگ جمعی، امید فقط یک احساس نیست؛ می‌تواند بخشی از اراده‌ی ما برای زنده نگه داشتن زندگی باشد. شاید یکی از راه‌های ادامه دادن این باشد که کنار هم بمانیم، به روایت‌های یکدیگر گوش بدهیم و در ساختن روایت آینده‌مان، منفعل نباشیم. فاطمه افکاری — روان‌درمانگر فاطمه خوش‌خلق — خالق خلوت اپیزود ۰۵ «خلوت» | سوگوارِ اراده‌مند ------------------------ Some losses are not ours to choose. But perhaps we can choose what we do with what we have been through. In this episode of Khalvat, we talk about the willful mourner — about what it means to live alongside a grief we never chose, to make meaning from our experience, and to remain capable of choosing, acting, and living alongside it. We are not talking about forgetting. We are talking about making room for our own experience within the story of our grief — rather than letting that story be shaped entirely by what happens around us, by the media, or by the narratives others create for us. Perhaps grief is not something that has to disappear from our lives. Perhaps it can become a part of our story without becoming the whole story. And perhaps moving forward does not always mean leaving grief behind. Sometimes, it means remaining willing to act alongside it — choosing, creating, building relationships, participating in our communities, and taking responsibility for the future and for the generations that come after us. In the midst of collective grief, hope is not simply a feeling. It can also become part of our will to keep life alive. Perhaps one way of continuing is to stay beside one another, listen to each other’s stories, and refuse to remain passive in shaping the story of what comes next. Fatemeh Afkari — Psychotherapist Fatemeh Khoshkholgh — Creator of Khalvat Episode 05 of Khalvat | The Willful Mourner #khalvat #خلوت #CollectiveGrief #TheWillfulMourner
اپیزود ۴ | چطور از روایت خودمون مراقبت کنیم؟ در سه اپیزود گذشته درباره‌ی سوگ جمعی گفتیم؛ از تجربه‌ی سوگ و روایت‌هایی که از آن در ذهن‌مون می‌سازیم تا چیزهایی که این روایت‌ها رو شکل می‌دن. در اپیزود سوم رسیدیم به این سؤال که مرز مراقبت از روایت خودمون کجاست؟ حالا در این قسمت، یک قدم جلوتر می‌ریم و درباره‌ی راه‌هایی حرف می‌زنیم که کمک‌مون می‌کنن ورودی‌های ذهن‌مون رو بهتر مدیریت کنیم؛ از خبرها و شبکه‌های اجتماعی گرفته تا محتواهایی که هر روز می‌بینیم و می‌شنویم. قرار نیست چشم‌مون رو روی دنیا ببندیم؛ قرار اینه که آگاهانه‌تر انتخاب کنیم چه چیزهایی رو با خودمون به خلوت‌مون می‌بریم. 🎙️ فاطمه افکاری — روان‌درمانگر 🎙️ «فاطمه خوش‌خلق — خالق «خلوت --------------------------- Episode 4 | How Can We Take Care of Our Own Narrative? Over the past three episodes, we’ve talked about collective grief — from the experience of grief and the narratives we build around it, to the things that shape those narratives. In Episode 3, we arrived at an important question: Where is the boundary between staying informed and taking care of our own narrative? In this episode, we take one step further and talk about ways to manage what enters our minds — from news and social media to the content we encounter every day. The goal isn’t to close our eyes to the world. It’s to become more aware of what we choose to carry with us into our solitude. 🎙️ Fatemeh Afkari — Psychotherapist 🎙️ Fatemeh Khosh-kholgh — Creator of “Khalvat” Khalvat
در دو اپیزود قبلی درباره‌ی سوگ گفتیم؛ از تجربه‌ی آن تا روایت‌هایی که در ذهنمان شکل می‌گیرند. حالا یک قدم جلوتر می‌رویم: این روایت‌ها از چه دریچه‌هایی وارد روان ما می‌شوند؟ ما هر روز در معرض خبرها، تصاویر و روایت‌های گوناگون در فضای مجازی هستیم. اما چه بخشی از آن‌ها وارد تجربه‌ی شخصی ما می‌شود؟ و از کجا لازم است مراقب روایتی باشیم که از سوگ برای خودمان ساخته‌ایم؟ در این قسمت درباره‌ی همین مرز حرف می‌زنیم؛ مرز میان آنچه می‌بینیم و آنچه با خود حمل می‌کنیم. در اپیزود چهارم، سراغ تکنیک‌های مرزبندی و مدیریت این ورودی‌ها می‌رویم. فاطمه افکاری - روان‌درمانگر فاطمه خوش‌خلق - خالق «خلوت». --------------------------- Episode 3 | The Boundary of Caring for Our Own Narrative In the previous two episodes, we talked about grief—from our personal experiences of it to the narratives we carry about what grief is supposed to look like. Now, we take a step further: where do these narratives enter us from? Every day, we are exposed to news, images, and countless stories through social media. But how much of what we see becomes part of our own experience? And when do we need to protect the narrative we have built around grief? In this episode, we explore that boundary—the space between what we take in and what we carry with us. In Episode 4, we’ll move from awareness to practice, exploring techniques for setting boundaries and managing these inputs. Fatemeh Afkari — Psychotherapist Fatemeh Khoshkholgh — Creator of “Khalvat”
در ادامه‌ی گفت‌وگوی «خلوت» درباره‌ی سوگ جمعی، این بار سراغ روایت‌ها می‌رویم. ما فقط برای خودِ یک اتفاق سوگواری نمی‌کنیم؛ گاهی با روایت‌هایی که درباره‌ی آن اتفاق شنیده‌ایم هم سوگوار می‌شویم: روایت خانواده، دوستان، رسانه‌ها و آدم‌هایی که تجربه‌ای شبیه ما داشته‌اند. حتی ممکن است پیش از آن‌که فرصت کنیم احساس خودمان را بشناسیم، این روایت‌ها به ما بگویند که «باید» چه حسی داشته باشیم. در این گفت‌وگو، فاطمه خوش‌خلق با فاطمه افکاری، روان‌درمانگر، درباره‌ی اینکه روایت دیگران چگونه می‌تواند وارد تجربه‌ی شخصی ما از سوگ شود و بر آن اثر بگذارد، صحبت می‌کنند. و در پایان، با یک سؤال از این گفت‌وگو بیرون می‌آییم: روایتی که من از سوگ دارم، چقدر واقعاً روایت خود من است؟ In this continuation of Khalvat’s conversation about collective grief, we turn our attention to stories. We don’t grieve only the event itself. Sometimes, we also grieve through the stories we’ve heard about it—the stories of our families, friends, the media, and people who have experienced something similar. Sometimes, before we even have the chance to understand what we feel, these stories have already told us what we are supposed to feel. In this episode, Fatemeh KhoshKholgh speaks with Fatemeh Afkari, psychotherapist, about how other people’s narratives can enter our personal experience of grief and shape the way we experience it. And we leave this conversation with a question: How much of the story I have about my grief is truly my own? #خلوت #سوگ #سوگ_جمعی #روایت #روانشناسی #Khalvat #Grief #CollectiveGrief #Psychology
بعضی اتفاق‌ها فقط برای ما نمی‌افتند؛ برای خیلی از ما، هم‌زمان اتفاق می‌افتند. در اولین اپیزود «خلوت»، گفت‌وگویمان را از سوگ جمعی شروع می‌کنیم؛ از اتفاقات تلخی که در ماه‌های اخیر تجربه کرده‌ایم و از اینکه وقتی یک درد، هم شخصی و هم مشترک می‌شود، سوگ را چطور تجربه می‌کنیم. سوگ برای هرکدام از ما چه شکلی دارد؟ با فقدان، درد و زخمی که با خودمان حمل می‌کنیم، چه می‌کنیم؟ در این گفت‌وگو کمی مکث می‌کنیم؛ برای شنیدن تجربه‌های خودمان از سوگ و پرسیدن سؤال‌هایی که شاید برایشان یک پاسخ واحد وجود نداشته باشد. فاطمه افکاری — روان‌درمانگر «فاطمه خوش‌خلق — خالق «خلوت ما در «خلوت» کنارتونیم؛ برای گفت‌وگو درباره‌ی آنچه درون ما می‌گذره و آنچه در خلوت بهش فکر می‌کنیم. سوگ برای شما چه شکلیه؟ ------------------------------------------------------------------- Some things don’t happen only to us; they happen to many of us, at the same time. In the first episode of Khalvat, we begin our conversation with collective grief — with the painful events we have experienced in recent months, and with what happens to our experience of grief when a pain becomes both personal and shared. What does grief look like for each of us? How do we carry loss, pain, and the wounds that stay with us? In this conversation, we pause for a moment — to listen to our own experiences of grief and to ask questions that may not have a single answer. Fatemeh Afkari — Psychotherapist Fatemeh Khoshkholgh — Creator of Khalvat At Khalvat, we are here with you — to talk about what lives within us, and what we find ourselves thinking about in solitude. What does grief look like for you?
بعضی از حرف‌ها فقط در خلوت گفته می‌شوند. ما هم تصمیم گرفتیم از همین‌جا شروع کنیم؛ از خودمان. در اپیزود صفر، از آشنایی‌مان می‌گوییم، از چیزهایی که این روزها در سرمان می‌گذرد و از اینکه چرا اصلاً «خلوت» را ساختیم. قرار است اینجا آدم‌ها را دعوت کنیم به گفت‌وگو؛ به حرف‌هایی درباره‌ی زندگی، رابطه‌ها، تنهایی، ترس، انتخاب، سوگ، امید و هر آنچه درون ما می‌گذرد نه برای اینکه جواب همه‌چیز را پیدا کنیم؛ برای اینکه شاید بعضی سؤال‌ها را با هم بهتر بفهمیم. این اولین گفت‌وگوی ماست. فاطمه افکاری (روان‌درمانگر)- فاطمه خوش‌خلق به خلوت خوش آمدید. ------------ Some conversations only happen in solitude. So we decided to start right there — with ourselves. In Episode Zero, we talk about how we met, the things that have been on our minds lately, and why we created Khalvat in the first place. This is a space for conversations about being human — about life, relationships, loneliness, fear, choices, grief, hope, and everything that quietly lives within us. Not because we have all the answers, but because maybe some questions are better understood together. This is our very first conversation. Fatemeh Afkari (psychotherapist)- Fatemeh Khoshkholgh Welcome to Khalvat.