हंगाम १ · भाग ३

या अध्यायाची सुरुवात होते एका गोसाव्याच्या आगमनाने तो बंकटलालांच्या घरी महाराजांसाठी चिलीम घेऊन येतो. पण अध्यायाचे हृदय आहे एक प्रभावी उपचार-लीला: जनराव देशमुख मरणासन्न अवस्थेत, मृत्यूच्या उंबरठ्यावर असतात. हे ऐकताच बंकटलाल — वडिलांच्या संमतीने — महाराजांचे पादतीर्थ, चरणांचे पवित्र जल, औषध म्हणून त्या मरणोन्मुख व्यक्तीकडे नेतात. जनराव ते प्राशन करतात आणि तत्काळ बरे होतात; त्यानंतर ते त्या पादतीर्थाला परम भक्तीने जपतात. याच निमित्ताने दासगणू महाराज मृत्यूविषयीचे एक गूढ सत्य उलगडतात — नैसर्गिक मृत्यू, स्वतःहून ओढवलेला मृत्यू आणि अकाली (अनैसर्गिक) मृत्यू यांतील भेद सांगून शिकवतात की मोठे संतही ईश्वराच्या नियमातच कार्य करतात: अकाली व स्वतःहून ओढवलेले मरण ते टाळू शकतात, पण आयुष्याचा नैसर्गिक अंत बदलणे त्यांच्या हाती नाही. पुढे अध्याय वळतो विठोबा गाठोळकडे — जो संताच्या पवित्र नामाचा धंदा करू पाहतो आणि महाराजांशी आपली जवळीक मिरवतो  ...