اپیزود پنجم «خلوت» |سوگوارِ اراده‌مند

بعضی فقدان‌ها انتخاب ما نیستند؛

اما شاید بتوانیم انتخاب کنیم با آنچه بر ما گذشته، چه کنیم.

در این قسمت از «خلوت» درباره‌ی سوگوارِ اراده‌مند حرف می‌زنیم؛ درباره‌ی اینکه وقتی با سوگی روبه‌رو هستیم که انتخابش نکرده‌ایم، چطور می‌توانیم در کنار آن زندگی کنیم، تجربه‌مان را معنا کنیم و همچنان برای زندگی، انتخاب و عمل کردن جا داشته باشیم.

از فراموش کردن حرف نمی‌زنیم.

از این حرف می‌زنیم که روایت سوگمان را فقط از اتفاقات بیرونی، رسانه‌ها یا روایت دیگران نگیریم و اجازه بدهیم تجربه‌ی خودمان هم در ساختن این روایت سهم داشته باشد.

شاید سوگ قرار نباشد از زندگی ما حذف شود.

شاید بتوانیم آن را به بخشی از روایت زندگی‌مان تبدیل کنیم، بدون اینکه تمام روایت زندگی ما بشود.

و شاید ادامه دادن، همیشه به معنای پشت سر گذاشتن سوگ نباشد؛

گاهی یعنی در کنار آن، همچنان اراده‌مند بمانیم؛ انتخاب کنیم، خلق کنیم، رابطه بسازیم، در جامعه حضور داشته باشیم و برای آینده و نسل بعد سهمی داشته باشیم.

در دل سوگ جمعی، امید فقط یک احساس نیست؛ می‌تواند بخشی از اراده‌ی ما برای زنده نگه داشتن زندگی باشد.

شاید یکی از راه‌های ادامه دادن این باشد که کنار هم بمانیم، به روایت‌های یکدیگر گوش بدهیم و در ساختن روایت آینده‌مان، منفعل نباشیم.

فاطمه افکاری — روان‌درمانگر

فاطمه خوش‌خلق — خالق خلوت

اپیزود ۰۵ «خلوت» | سوگوارِ اراده‌مند

------------------------

Some losses are not ours to choose.

But perhaps we can choose what we do with what we have been through.

In this episode of Khalvat, we talk about the willful mourner — about what it means to live alongside a grief we never chose, to make meaning from our experience, and to remain capable of choosing, acting, and living alongside it.

We are not talking about forgetting.

We are talking about making room for our own experience within the story of our grief — rather than letting that story be shaped entirely by what happens around us, by the media, or by the narratives others create for us.

Perhaps grief is not something that has to disappear from our lives.

Perhaps it can become a part of our story without becoming the whole story.

And perhaps moving forward does not always mean leaving grief behind.

Sometimes, it means remaining willing to act alongside it — choosing, creating, building relationships, participating in our communities, and taking responsibility for the future and for the generations that come after us.

In the midst of collective grief, hope is not simply a feeling. It can also become part of our will to keep life alive.

Perhaps one way of continuing is to stay beside one another, listen to each other’s stories, and refuse to remain passive in shaping the story of what comes next.

Fatemeh Afkari — Psychotherapist

Fatemeh Khoshkholgh — Creator of Khalvat

Episode 05 of Khalvat | The Willful Mourner

#khalvat #خلوت #CollectiveGrief #TheWillfulMourner