“Az malı, parası olan değil, elinde olandan daha fazlasını ihtirasla isteyen ‘fakir’dir” demiş Seneca... Seneca’nın bu sözünü destekleyen bir araştırma da göstermiş ki, konu kişinin kendisini ne kadar varlıklı ‘hissettiği’ne geldiğinde, esas olan ne kadar parasının/malının olduğu değil, kendisini ‘ne derecede varlıklı hissettiği’... Varlıklı ve zengin olmak, bizimki gibi kalkınamamış, fakirliğin de maalesef yürek yaktığı ülkelerde, kişiye ekstra bir sorumluluk da getirir mi peki, ne dersiniz? Benim içim gidip gidip geliyor bu konuda; Bir yanım diyor ki, “tabii ki getirir, çünkü sonuçta, ‘biz evi yedik’ diye karikatür çizilmiş olan kişilerin gerçekten yaşamakta olduğu bir ülke burası...” Bir yanım da diyor ki, “çalışmış, kazanmış - umuyoruz alnının teriyle - istediğini yapar.. ister seyahatlere çıkar, ister ihtiyacından fazlasını alır, yer, atar.. ...