Prof. Yalçın Küçük, dört yıllık Paris sürgünlüğü ardından tutuklanacağını bilerek 29 Ekim 1998’de Türkiye’ye dönmeye karar verdi. Dönüş hazırlıkları yaparken verdiği röportajda şunu söyledi:

-“1993’ten sonra, buraya (Paris’e) geldikten sonra, ey Kürt, senin kafana âşık değilim, ben yükselen insan başına âşığım, dedim. Sınıf hep hareketli olmalı, insan başı da hep yükselmeli... Çamurun içinde kendi halinde memnun olan baş, ister Kürt başı olsun, ister Türk başı olsun, ister Arap başı olsun, bunun hiçbir önemi yoktur…”

Çamur metaforu, itibarsızlıktır, kirlenmektir…

Yalçın Hoca, Paris’te neler görüp yaşadı ki bu tespiti yaptı. Yazdım:

✍️ | Soner Yalçın yazdı...