श्रुत्वा पुत्रार्तिखिन्नं खलु भरतमुखात् स्वर्गयातं स्वतातं तप्तो दत्वाऽम्बु तस्मै निदधिथ भरते पादुकां मेदिनीं च अत्रिं नत्वाऽथ गत्वा वनमतिविपुलं दण्डकं चण्डकायं हत्वा दैत्यं विराधं सुगतिमकलयश्चारु भो: शारभङ्गीम् ॥६॥

श्रुत्वा पुत्र-आर्ति-खिन्नंon hearing (that) saddened by the pain (of separation)of the sonखलु भरत-मुखात्indeed from Bharat's mouthस्वर्ग-यातं स्व-तातंabout the death of Thy fatherतप्त: दत्वा-अम्बु तस्मैtormented, (Thou) performed Tarpana for himनिदधिथ भरतेbestowed on Bharataपादुकां मेदिनीं च(Thy) sandals and the kingdomअत्रिं नत्वा-अथpaying homage to sage Atri, thenगत्वा वनम्-went to the forestअति-विपुलं दण्डकंDandaka which was very vastचण्डकायं