Το εσωτερικό του Θεάτρου του Διονύσου δείχνει πώς ο σκηνικός χώρος είχε σχεδιαστεί για να εμπλέκει την κοινότητα των πολιτών. Οι κερκίδες, η ορχήστρα και η σκηνή δημιουργούσαν έναν τόπο όπου ο μύθος, η πολιτική και η συλλογική ταυτότητα συναντιόνταν μπροστά στην πόλη.