Dünyanın acısına, tanık olduğumuz ihlallere ve çevremizden akan kederli uyarılmalara açık kalırken; onların altında ezilmeden, hissizleşmeden ya da donup kalmadan yaşamak mümkün mü?

Bu bölümde, bilincin mutlak egemenliğini sarsarak bedeni "büyük bir akıl" olarak konumlandıran Nietzsche ve organizmanın çevreyle olan bağını "eyleme gücü" üzerinden okuyan Spinoza eşliğinde, dayanıklı bir hassasiyetin imkanını araştırıyoruz. Hissedebilen canlıların maruz kaldığı şiddet ve sömürünün teknik dillerle görünmez kılındığı bir çağda, somatik anlamın ve sinir sistemi farkındalığının önemini masaya yatırıyoruz. Sinir sistemi düzenlemesinin dünyadan kaçmak için bir sakinleşme uyuşturucusu ya da itaat tekniği değil; tam aksine, yapabilme ve bağ kurma kapasitesini yeniden kazanma pratiği olduğunu somut bir zeminle ortaya k ...