Note sull'episodio
Bir şehre, eski bir eve ya da bir dostluğa duyduğumuz o dinmeyen özlem aslında neye yönelik? Belki de aradığımız şey mekânlar veya insanlar değil; onların sunduğu o yargılanmadan gevşeyebilme ve kabul görme hissi.
Bir insana "bana ev gibi hissettirdi" derken zihnimizdeki çocukluk kodlarını mı çağırıyoruz? Yoksa dünyaya ev sahibi gibi yerleşmeye çalışırken misafir olduğumuzu unuttuk mu?
Bu bölümde; ait olamama hissini, mülkiyet arzusu ile emanet bilinci arasındaki farkı, bir şehri ya da insanı dönüştürmeye çalışmadan misafirçe seyretmenin hafifliğini ve fanilik korkumuzu konuşuyoruz.
Parole chiave
husnukuruntu