خونو کندم که نشینیم در ایوان من و تو

به دو نقش و به دو صورت به یکی جان من و تو

داد باغ و دم مرغان به دها داب حیات

آن زمانی که در آییم به بستان من و تو

اختران فلک آیند به نظاره ما

مح خود را به نماییم به دیشان من و تو

من و تو بی من و تو جمع شبیم از سر زوخ

خوش و فارز خرافات پریشان من و تو

تو تو تیان فلکی جمله شکر خارشا من

در مقامی که بخندیم به دانسان من و تو

این نجا بتر که من و تو به یکی کن

این نجا هم در این دن به

به یکی نقش بر این خاک و برام نقش دگر

در بهشت عبدی و شکرستان من و تو

موسیقی

موسیقی