رزمگاه کماندو ایران دردهای این روزهای ایران را در دل خود احساس میکند و با همه خانواده های داغدار در هنگامه ای از جنبش و همراهی به سوگ می نشیند و از دل این غم و ماتم جانگداز، روزنه امید را بیرون می دهد چرا که در طول سالیان گذشته درد تنهایی را میشناسد و در رهگذر تلاش های نیک و گسترش فرهنگ والای ایرانی همچون این روزهای دردناک، سخت ترین هجوم نابکاران را در پیکره وارسته دید و هیچ صدایی برای همراهی و همدردی نشنید اما قوی تر از خون و دیوارهایی که جدا ساختند همراهی میکند و بلند آواز سر میدهد، زنده باد ایران