Paulus confronteert de Galaten met hun verborgen terugval: zij die door Gods genade bevrijd zijn uit slavernij — zowel van de zonde als van de werken der wet — worden weer aangestoken om naar de oude ketenen terug te keren. Maar tegen dit grote gevaar roept hij hen op tot het waarheidskenmerk van Gods kinderen: 'God heeft de Geest van Zijn Zoon uitgezonden in uw harten, Die roept: Abba, Vader!' (Galaten 4:6-7). Dit ene woord — Abba — weerspiegelt de onuitputtelijke waarheid dat Gods kinderen niet langer slaven zijn onder tuchtmeesters, maar erfgenamen van Gods oneindige genade, aangenomen niet door eigen verdiensten maar door vrije genade.