जिष्णोस्त्वं कृष्ण सूत: खलु समरमुखे बन्धुघाते दयालुं खिन्नं तं वीक्ष्य वीरं किमिदमयि सखे नित्य एकोऽयमात्मा । को वध्य: कोऽत्र हन्ता तदिह वधभियं प्रोज्झ्य मय्यर्पितात्मा धर्म्यं युद्धं चरेति प्रकृतिमनयथा दर्शयन् विश्वरूपम् ॥६॥

जिष्णो:-त्वंof Arjun Thouकृष्ण सूत: खलुO Krishna! Charioteer indeedसमर-मुखेin the face of the battleबन्धु-घाते दयालुंin the relations' killing pitifulखिन्नं तं वीक्ष्य वीरंsaddened him, seeing that warriorकिम्-इदम्-अयि सखेwhat is this O friend!नित्य:-एक:-अयम्-आत्माeternal and one this Aatmaa (self) isक: वध्य:who is the slainक:-अत्र हन्ताwho here is the slayerतत्-इहso hereवध-भियं प्रोज्झ्यthe killing fear giving u ...