Niet de blauwe plekken die opvallen. Niet de woorden die kwetsen. Maar het stille gemis van iemand die ziet wat je nodig hebt, die je troost als je valt, die zegt dat je er mag zijn. Kinder- en jeugdpsychiater Eva Kestens ziet die stille pijn dagelijks in haar werk met kinderen en jongeren. Emotionele verwaarlozing, een vorm van trauma waar minder over gesproken wordt, laat diepe sporen na in hoe kinderen zichzelf, anderen en de wereld ervaren. “Het gaat vaak over dingen die kinderen nooit hebben gekregen,” zegt ze. “En net daarom wordt het zo moeilijk herkend.” Soms is de diepste pijn die van wat er ontbreekt.

Help #GezienGehoord verder bestaan

Met #GezienGehoord laten we de mensen aan het woord die anders te weinig gehoord worden: kinderen, jongeren en ouders die opgroeiden — of opgroeien — in onveiligheid. Die verh ...