In 1927 en 1928 ontdekte de Peruaanse archeoloog Julio C. Tello honderden langwerpige schedels op het schiereiland Paracas, een woestijngebied aan de zuidkust van Peru. Deze zogenaamde Paracas-schedels zijn bijna 3000 jaar oud en behoren tot de Paracascultuur, die ruwweg van 800 v.Chr. tot 200 n.Chr. floreerde. De cultuur is fascinerend vanwege hun opmerkelijke schedelmodificaties en geavanceerde medische praktijken.

Kunstmatige Schedelvervorming In precolumbiaanse Amerikaanse culturen werd het hoofd gezien als het centrum van het spirituele leven en als een "canvas" voor sociale expressie. De opvallende verlenging van de Paracas-schedels werd bereikt door kunstmatige en opzettelijke schedelvervorming. Vlak na de geboorte, wanneer de schedelbotten van een baby nog zacht en kneedbaar zijn, werd het hoofdje strak ingebonden m ...