Hiç “tamam” dedikten sonra içinizden “Ben bunu neden kabul ettim?” dediğiniz oldu mu?

Bu bölümde hayır diyememenin sadece nezaket, fedakârlık ya da iyi insan olmakla ilgili olmadığını konuşuyoruz. Bazen hayır diyememek, terk edilme korkusuyla, suçluluk duygusuyla, onaylanma ihtiyacıyla ve çocukken öğrendiğimiz “uyumlu olursan sevilirsin” mesajıyla bağlantılı olabilir.

Sınır koymak çoğu zaman bencillik gibi algılansa da aslında insanın kendi varlığını, ihtiyacını ve kapasitesini ciddiye almasıdır. Çünkü her otomatik “evet”, bazen kendimize söylediğimiz gizli bir “hayır” olabilir.

Bu bölümde sınırların ilişkileri bozmak için değil, daha sahici ve sağlıklı ilişkiler kurmak için neden gerekli olduğunu; suçluluk hissetmeden hayır demenin nasıl öğrenilebileceğini ve küçük sınırlarla kendimize nasıl geri dönebileceğimizi ele alıyoruz. ...