Dla każdego, kto działa, buduje, ogarnia życie, przechodzi przez kolejne etapy, a mimo to w środku nadal czuje, że to nie wystarcza.

Ten odcinek odsłania mechanizm, przez który człowiek przestaje widzieć własną sprawczość. Sabotażysta, syndrom oszusta, warunkowana wartość, krytyka, porównywanie, kontrola i ludzie pomniejszający czyjś wysiłek potrafią stworzyć jeden bardzo silny program: muszę robić więcej, żeby w końcu być wystarczający.

Pojawia się też temat presji, życia w ciągłym trybie zadaniowym i przekonania, że odpuszczenie kontroli oznacza utratę bezpieczeństwa.

W duchowej warstwie odcinka pojawia się Kabała, struktura, świadomość i pytanie, z jakiego miejsca naprawdę tworzymy swoje życie.

To, co uświadomione, przestaje działać z ukrycia. Zaczyna zmieniać sposób myślenia, działania i patrzenia na siebie.

Nie  ...