Er was eens een dag. Die ik begon met een lach. Die eindigde met pijn Waar van ik dacht wat zal dit zijn. Een dag met afscheid en een nieuw beleid In eens had ik broertjes en zusjes. Ik miste mama’s kusjes en voelde me alleen Waarom moet ik hier heen En snapte het niet Ik voelde alleen maar verdriet Gedachten maakten me bang Ik voelde angst het duurde me te lang Zoveel dagen zoveel tranen Het was niet weg te banen Dit was mijn verleden En het werd weer heden Gesloten en open de deuren gingen dicht en open Ik ben gebroken Ik ging van plek naar plek Mijn hoofd werd gek. Wat moet ik nou met mijn leven Ik wil zo graag een mooi heden Een baan, een huis, een vriend, Misschien heb ik het wel niet verdiend Zo gaan mijn gedachten ik zit al jaren te wachten. Het moment van ontlasten Maar het blijft me belasten Daarom schrijf ik dit Misschien krijg  ...