Notas del episodio
„Pracoholizm to choroba mózgu, a nie cecha charakteru.”
00:00 „Staram się żyć w zgodzie ze sobą”
02:40 Nurt filozoficzny słoicyzm
08:30 Dzieciństwo w rodzinie rolniczej
15:22 Stereotypy wokół zawodu rolniczki
19:00 Odejście od rolnictwa i studia prawnicze
25:45 Powrót do rolnictwa i zmiany w gospodarstwie
30:00 „Czemu tak drogo?”
40:15 Zdrowie psychiczne rolników
45:32 Pracoholizm i kultura zapierdolu
01:02:36 Granice Darii wobec klientów
01:07:35 Dary, które daje nam Matka Ziemia
To zdanie ustawia całą rozmowę bardzo precyzyjnie. Bo kiedy mówimy o rolnictwie, cenach jedzenia i pracy fizycznej, zbyt rzadko mówimy o zdrowiu psychicznym, granicach wytrzymałości i kosztach, które ponoszą ludzie pracujący w systemie opartym na ciągłej presji.
Gościnią odcinka jest Daria Latała – rolniczka, edukatorka i twórczyni marki JeDynie, a także współtwórczyni Baddi Kombucha. Daria łączy doświadczenie pracy fizycznej w rolnictwie z aktywną obecnością edukacyjną w internecie, gdzie od lat mówi o realiach tego zawodu. W centrum jej działań są warzywa, procesy produkcji jedzenia, sezonowość, koszty pracy oraz odpowiedzialność, jaką niesie rolnictwo, zarówno po stronie producentów, jak i konsumentów. W swojej narracji konsekwentnie porusza tematy trudne i pomijane: przeciążenie, presję ekonomiczną, zmęczenie oraz zdrowie psychiczne w środowisku rolniczym.
To rozmowa o pieniądzach i systemie z perspektywy osoby, która sama mierzy się z realiami pracy w rolnictwie. O tym, dlaczego rolnicy sprzedają swoje plony za tanio, jak działa mechanizm zaniżania cen i jak silny wpływ mają na to lęk przed oceną, brak edukacji ekonomicznej i oczekiwania rynku.
Ważnym wątkiem rozmowy jest zdrowie psychiczne rolników, temat praktycznie nieobecny w debacie publicznej. Rolnictwo należy do grup zawodowych o podwyższonym ryzyku depresji, uzależnień i s@mob0jstw. Składają się na to m.in. niestabilność dochodów, zależność od pogody, kredyty, brak urlopów oraz społeczna normalizacja pracy ponad siły.
Rozmawiamy również o pracoholizmie, który Daria nazywa wprost chorobą mózgu. O społecznej akceptacji przeciążenia, poczuciu winy związanym z odpoczynkiem i o tym, jak łatwo praca fizyczna przestaje mieć granice, a organizm przestaje być traktowany jak zasób wymagający regeneracji.
I jeszcze socjale Darii:
Instagram jeDynie
Strona www