Yapay zekâ artık bir verimlilik aracı değil, karar alma yetkisini devralan stratejik bir ortak. Liderliğin yeni görevi en iyi teknolojiyi seçmekten çıkıp, hangi kararın insana, hangisinin makineye ait olacağını tasarlayan bir organizasyon mimarisi kurmaya dönüştü. Bu mimariyi yönetişim ve etikle güçlendirmeyenler, verimlilik yerine sistemik riskleri ölçekleyecek.