ఈ శ్లోకం నైమిశారణ్యంలోని ఋషులు, సూతగోస్వామితో మాట్లాడుతున్న సందర్భంలో వచ్చింది. వారు సూతగోస్వామి గారి లోతైన శాస్త్రజ్ఞానాన్ని ఎంతో గౌరవంగా గుర్తిస్తున్నారు. ఆయన కేవలం కథ చెప్పేవారు కాదు, నిజంగా అధికారి—అంటే అర్హత కలిగిన, పాపరహితుడు, అన్ని శాస్త్రాల మీద పట్టు ఉన్న గురువు.