Çok varlıklı olup da, cimri olan mı zengindir, orta halli olup cömert olan mı?...

Her akşam sevdiği kadına sarılıp, O’nun saçlarının kokusunu içine çekerek uyuyan mı zengindir, aşk’tan, sevgiden korkarak, kaçarak yaşayıp, suni ortamlarda, belki de hayatında bir daha görmeyeceği insanlara şampanyalar ısmarlayıp, yalnızlığına sahte pansumanlar yapan mı?...

Tüm gün çalışıp, akşam evde ayağını uzatıp, vicdanı rahat bir şekilde istirahat eden mi zengindir, kaldığı kocaman evde, işlediği günahlarla, uyumadan kabuslar gören kişi mi?...

Ne demiş Nazım Hikmet, “sevgi ne boğazda, ne mum ışığında yemek yemek, ne de pahalı bir pırlanta demek... sevgi, bir lokmada iki mutlu insan demek...”

Sevgi neyse, ve neredeyse, ‘zenginlik’ o’dur.. kanımca...

Parayı, gücü ve insanı ele aldığımız söyleşimizin son bölümü ile sizlerleyiz.

 ...