भूयोऽप्यक्षतरोषधाम्नि भवति ब्रह्माज्ञया बालके प्रह्लादे पदयोर्नमत्यपभये कारुण्यभाराकुल: । शान्तस्त्वं करमस्य मूर्ध्नि समधा: स्तोत्रैरथोद्गायत- स्तस्याकामधियोऽपि तेनिथ वरं लोकाय चानुग्रहम् ॥९॥

भूय:-अपि-even thenअक्षत-रोष-धाम्निstill in an abode of unabated rageभवति(when) Thou wereब्रह्मा-आज्ञयाby Brahmaa's instructionबालके प्रह्लादे पदयो:-नमतिwhen the boy Prahlaada prostrated at Thy feetअपभयेwithout any fearकारुण्य-भार-आकुल:overwhelmed with extreme compassionशान्त:-त्वंcalmed Thouकरम-अस्य मूर्ध्नि समधा:Thy hand on his head, placedस्तोत्रै:-अथ-उद्गायत:-तस्यwho was loudly singing Thy praise, then, to himअकामम्-धिय:-अपिthough he did not  ...